Dwa miesiące twarzy już za mną, przychodzą, nocują,
dobrze się bawią, odchodzą.
Anonimowi ludzie, rózne powody, inne aspiracje,
inspiracje, sytuacje egzystencjalne, atrakcje.
Ta sama przestrzeń, w różnym czasie. Drogi się
krzyżują, rozchodzą, gdzieś znikają.
Jak na mapie w mikro świecie, jakiś biolog by powiedział:
"ekosystem otwarty, o zróżnicowanym składzie". 

Jest tu i narrator, punkt obserwacji- hostel,
bierny nie jest, uczestniczy, ma zadanie- komunikacji,
werbalnie, czasami na migi jak mim się trafi.
Opanowane gesty, maska życzliwości, ta z uśmiechem
stały aktor na tej scenie.
Na sieci neuronów receptory rejstrują obraz i dzwięk,
zapach zawsze ten sam, mocno korzenny z przewagą cinnamonu.
Twarze ludzkie (jedna psia morda), różne przypadki,
głosy hmm... zawsze pytające?? 

Akcji nie brak jest w tym filmie, czasem zwalnia by zaskoczyć
jak w obrazie Hitchcocka. Mocne uderzenie, ktoś przychodzi
"bez oka", słychać kroki ciężkie po schodach zombi się toczy.
W mieście w nocy choroba Filipińska panuje o składzie C2H5OH.
Głowa oparta o drzwi szuka miejsca spoczynku, robak
(ośrodek równowagi), zalany, ruchy precyzyjne niedostępne,
to zadanie dla klucznika.

Romantycznie też bywa, piękne panie(hiszpanki), przystojni panowie(włosi),
zakochani widzą słonie ?? hipopotam tu pilnuje!!
Love story, gimnazjum atakuje, nasze pokolenie "Fast Food"
szybko konsumuje.

Obraz goni obraz, scena za sceną, wielka dziś impreza,
One Love or white Sensation istna offensiva.
Pozbierać się nie można, festung Breslau, strategiczne to zadanie,
dostawka została ostatnia...Wrocław się nie poddaje!!